شوک بازگشت پس از ۶ سال، روایت یک سفر به ایران

از نگاه عرفان نوربخش ایران دیگر همان ایران ۶ سال پیش نیست: کیهان لندن – عرفان نوربخش کارشناس مسائل اوراسیا که اخیراً به ایران سفر کرده است، طی یادداشتی به بیان مشاهدات خود از دگرگونی‌های جامعه ایران پرداخته است، از تحول در حجاب تا کافه‌نشینی و علاقه مردم به حیوانات خانگی.

اولین سفر من به ایران پس از شش سال، هم هیجان‌انگیز و هم آموزنده بود. گرچه من به‌عنوان یک ایرانی طی این سال‌ها اخبار ایران را دنبال می‌کردم، اما هیچ چیزی جای تجربه‌ی مستقیم را نمی‌گیرد. همان‌طور که یک ضرب‌المثل فارسی می‌گوید: «شنیدن کی بود مانند دیدن.» این تجربه‌ی دست‌اول، درک عمیق‌تری از وضعیت فعلی ایران به من داد.

در ادامه، برخی از تغییراتی که بیشترین شگفتی را برای من داشتند، ذکر می‌کنم

تحول فرهنگ حجاب

مشاهده‌ی تغییرات مربوط به حجاب، یکی از برجسته‌ترین نکات بود. از همان لحظه‌ای که وارد فرودگاه شدم، صحنه‌هایی را دیدم که تنها درباره‌ی آن‌ها درباره دوران قبل از انقلاب ۵۷ شنیده بودم. زنان برخی با حجاب و برخی بدون حجاب آزادانه و در هماهنگی کامل کنار هم حرکت می‌کردند، بدون هیچ تنش یا ترس.

واکنش مردان نیز بسیار جالب بود. آن‌ها نه تنها پذیرای این تحول جدید بودند، بلکه اغلب از انتخاب زنان حمایت می‌کردند. این سطح از هارمونی اجتماعی برای من شگفت آور بود.این تحول اجتماعی نشان‌دهنده‌ی رشد چشمگیر جامعه‌ی ایران و پیشرفت موفقیت‌آمیز روند سکولاریزاسیون است.

با وجود سال‌ها تبلیغات حکومتی که حجاب را برای حفاظت زنان ضروری می‌دانست، زنان ایرانی پس از سال‌ها مبارزه، این حق اساسی خود را بازیافته‌اند. این دستاورد تنها نمادین نیست؛ بلکه گامی تعیین‌کننده در جهت آینده‌ای بازتر و عادلانه‌تر برای جامعه ایران است

رشد بازی مافیا و فرهنگ کافه‌ نشینی

روند جالب دیگر، گسترش فرهنگ کافه و محبوبیت بازی مافیا بود. این بازی، گرچه حدود دو دهه پیش وارد ایران شد، اما طی پنج سال گذشته با حمایت تلویزیون‌های دولتی و مستقل، به شدت محبوبیت پیدا کرده است.

این پدیده‌ی اجتماعی، شکل‌های جدیدی از جمع‌های جوانان ایجاد کرده است. جوهره‌ی بازی کشف اقلیت زیرک در میان اکثریت ناآگاه با واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی که جوانان ایرانی روزانه با آن روبه‌رو هستند، هم‌راستا است.

در دنیایی که بیشتر تعاملات آن از طریق شبکه‌های اجتماعی انجام می‌شود، دیدن جوانانی که به‌صورت حضوری به بحث و تحلیل و گاهی فلسفه می‌پردازند، بسیار الهام‌بخش بود. این نشان‌دهنده‌ی جستجوی مداوم آن‌ها برای حقیقت و عدالت در یک سیستم ناقص است.