سایت تجدد
«مجلس شورای اسلامی» کلیات طرحی با نامِ «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» را تصویب کرده است. تنظیمکنندگان این مصوبه با تصویب آن به دنبال چند هدف هستند اما،
آسیبشناسی با داوری اخلاقی فرق دارد؛ هدف آن نه صدور حکمِ «درست» یا «غلط» دربارهٔ یک جنبش، بلکه بازسازیِ سازوکارهایی است که ظرفیتهای آن را محدود کردند.
در برنامه «میدان»، آقای آریا کنگرلو، که از حامیان سرسخت حمله نظامی آمریکا و سیاست تحریم علیه ایران است و از چهرههای فعال در توجیه مداخلات آمریکا در کشورهای دیگر به شمار میرود، در گفتوگو با مهرداد درویشپور،
مقاله آقای جمشید اسدی با عنوان «اصلاحطلبی سیاسی و اصلاحطلبی اقتصادی: نهاد یا سیاست؟» از یک جهت بحث مهمی را پیش میکشد: اقتصاد را نمیتوان صرفاً مجموعهای
جنگندههاي جنگي اسرائيل بامداد سهشنبه ٢٧ مرداد ١٤٠٥، پايگاه نظامي ابوالظهور در استان ادلب در شمال غرب سوريه را بمباران كردند؛ جايي كه حدود ٧٠ كيلومتر با مرز تركيه و ٣٠٠ كيلومتر با اسرائيل فاصله دارد.
در اینکه در ایران هرکه آمد عمارتی نو ساخت و وقت رفتن آن را به دیگری پرداخت، تردیدی نمیتوان داشت. اما اینکه آن دیگری با آن عمارت چه کرد، ماجرای دیگریست. گذشتهی ایران نشان میدهد که هرکه آمد، عمارت به ارث رسیده
واقعگرایی سیاسی، نه تنها به معنای پذیرش نابرابری وزنی است بلکه پذیرش مسئولیت و اقدام برای ساختارهای عملی در بطن نهاد کنگره از جمله، طرح ریزی برای مسائل مربوط به حقوق ملی و اتنیکی، تدوین توافقنامه مرحلهای و قابلاندازهگیری درباره قواعد همکاری و حقوق فدرالیسم، مکانیسمهای سنجش دورهای شفاف
۱– پزشک و نویسنده؛ نقطه آغاز یک مسیر فکری. مسعود نقره کار از همان ابتدا تنها در قلمرو ادبیات و سیاست تعریف نمیشود و سابقه پزشکی و علمی او بخشی مهم از مسیر فکریاش است. این پیشینه،
هزینهها در دو اردوگاه مریم رجوی و رضا پهلوی بیش از پیش بر رقابت و تخریب یکدیگر متمرکز شده و در این بین سیاستمداران خارجی در حلقه هریک بیشترین منافع مالی را میبرند.
شوقم به وصلِ دوست نهایت پذیر نیست – ای دوست از وصال تو ما را گزیر نیست . هرچند آفتابِ جهانتاب روشن است – لیکن چوماهِ طلعتِ تو مُستَنیر نیست . چشمی که در جمالِ تو حیران نمی شود – حقّا که پیشِ اهلِ بصارت بصیر نیست .
لازم می بینم در خصوص یادداشتی که یکی دو روز، قبل در باب نقش بیگانه، عمدتا امریکاییها در شکلگیری و تحقّق خواسته یا ناخواستهی انقلاب دینی ۵۷ نوشتم، و قهرا ابهامات و پرسشهائی را بهوجود آورده و هنوز ابهامات در بخش های بسیار
مصاحبه: آنابل واهبا: ایزابل آلنده، نویسنده، در اواسط دههٔ هفتاد زندگیاش برای نخستین بار مجرد شد و از اینکه چقدر خوشحال است، خودش هم شگفتزده شد. گفتوگویی دربارهٔ رابطههای بیپشیمانی، عشقی در سالهای پایانی زندگی و کتابی که آن را به پایان رسانده، اما هنوز جرئت انتشارش را ندارد.
نشریه «اسمال وارز» (جنگهای کوچک) که از منابع معتبر و تاثیرگذار در حوزه تفکر نظامی محسوب میشود در مقالهای به قلم طاهر محمود آزاد، مدیر اجرایی اندیشکده «لندن دایالوگ»، به بررسی رویکرد متفاوت دو قدرت بزرگ در قبال بحران کنونی خاورمیانه
در یک نگاه: مهاجرت تنها جابهجایی تن در جغرافیا نیست؛ پیش از آنکه کسی مرزی را بگذرد، غالباً ذهن او پیشاپیش کوچ کرده است.«مهاجرت ذهنی» یعنی گسستن از جهانِ معناییِ بدیهیانگاشتهشده و ایستادن در فاصلهای انتقادی نسبت به فرهنگِ خودی؛ این وضع میتواند بدون یک قدم جابهجایی جغرافیایی رخ دهد.
نیمهی تاریک ماه؛ به یاد هوشنگ گلشیری/ فیلمی از احمد نیکآذر کلن: ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶
جنگ آمریکا با جمهوری اسلامی، شبیه بازی موش و گربه است.1- نه معلوم است که جنگ میکنند و نه معلوم است که صلح میکنند. نه معلوم است که کدام طرف برنده است و کدام طرف بازنده! ما هم جملگی تماشاگر شدهایم و… منتظر.
مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ کلیات «طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» را تصویب کرد. طراحان، ضرورت طرح را با تمایز میان «جاسوسی»
در یک نگاه: «دولت» (state) و «حکومت» (government) در ادبیات سیاسی مدرن دو چیزِ متفاوتاند: دولت شخصیتی حقوقی، پایدار، غیرشخصی و مستقل از افراد است؛ حکومت مجموعهی اشخاص و نهادهایی است که در برههای معیّن قدرتِ دولت را بهکار میبندند.
مسئله ی سرنوشت ساز فردای ایران: بعد از عبور از جمهوری اسلامی صرفا انتخاب یکی از دو مدل : پادشاهی یا جمهوری نیست. بلکه مسئلهی اصلی و بنیانی جامعهی حال و حاضر و فردای ایران ایجاد و تحقّق واقعی و تضمین های خلل ناپذیر مدلی سیاسی ست
اظهارات آقای موسی غنینژاد درباره آقای علی شریعتی موجی از واکنشهای موافق و مخالف برانگیخت. با تعابیر تند و اهانتآمیز درباره کسانی که گرایشهای غلط و قابل نقد اندیشهای ــ اعم از چپ و اسلامی ــ داشتهاند، موافق نیستم و چنین رویکردی را در مسیر رشد فرهنگی و سیاسی جامعه مفید نمیدانم؛
لیبرالیسم آغاز قدرتمندی داشت. این اندیشه توانست آرمانهای خود را به عمل تبدیل کند؛ ابتدا بهطور غیرمستقیم، از طریق واکنش دیگران به خواستهها و آرمانهای لیبرال، و سپس بهطور مستقیم،
در یک نگاه: این نوشته یک «پاسخ» نیست؛ زنجیرهای از پرسشهاست. فرض اصلی آن این است که جامعهای که توان پرسیدن درست را از دست بدهد، پیش از آنکه ویران شود، بیزبان شده است.
بیش از پنج ماه از جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران میگذرد و چشمانداز دستیابی به توافقی که به این مناقشه پایان دهد همچنان مبهم است. اوایل همین هفته، عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، اعلام کرد که هیچگونه مذاکره مستقیمی
به گمان من، بسیاری از چیزهایی که امروز آنها را ویژگی یک ملت، یک فرهنگ یا یک جامعه میدانیم، ریشههایی بسیار قدیمیتر دارند؛ ریشههایی که شاید باید آنها را در خود انسان جستوجو کرد.
رئیسجمهور آمریکا میخواست جنگ در نوار غزه را پایان دهد و در نقش یک فرمانده کل شجاع، ایران را برای همیشه شکست دهد. هر دو طرح او بهطور کامل شکست خوردند. اکنون دونالد ترامپ باید تاوان آن را پس بدهد. کاخ سفید روز دوشنبه با لحنی بسیار ستایشآمیز از سیاست خارجی رئیسجمهور آمریکا تمجید کرد.
