من فائزه هاشمی یک شهروند مسلمان و دگراندیشم. حقیقت، عدالت و آزادگی پایه افکار و اعمالم است. با مروری به شعارهای انقلاب، در شرایط امروز کشور، به حسرت بزرگی میرسیم. چه فکر میکردیم و چه شد؟
چگونه است که ایران ما در طول تاریخ با همه مبارزات و انقلاب ها به سامان نرسیده و هر دفعه وضعیت به گونه ای میشود که افسوس بر گذشته تکرار میشود.
هم اکنون نیز پس از فرصت سوزیها و تحمل هزینههای بسیار باز سئوال این است که چه میخواهیم و برای نجات ایران چه باید کرد؟
۱- آنچه که میخواهیم:
-آشتی دادن اراده انسانی و اراده الهی
-ارزش برای خرد، فکر، اندیشه، ذوق و هنر
-درک نوین از انسان و مطالبات امروزی او
-توجه به نظم طبیعی
-جایگزینی دین شخصی به جای دین حکومتی
-سیاست خارجی متعادل و متوازن بر پایه اصول دیپلماسی به جای میدان
-ارتباط با همه کشورهای جهان
-بهسازی ساختارهای حکومتی،
-قوه قضائیه مستقل،
– رفع کلیه تبعیضهای جنسیتی، عقیدتی و نژادی
-لغو اعدام و مجازاتهای غیرانسانی
-رعایت آزادی بیان، ادیان، پوشش
-برگزاری انتخابات آزاد
-مبارزه با انواع فساد
-مدیریت متخصصان
-شایسته سالاری و چرخه نخبگان
-حذف امتیازات ویژه و رانتها
-و در نهایت؛ آزادی، برابری، عدالت، قوی شدن از طریق رعایت حقوق مردم و پایبندی به اصول توسعهی همه جانبه و بالاخره حکمرانی خوب برای نجات مردم، ایران، دین و انقلاب
۲- و اما چه باید کرد؟
-ادامه مبارزات مدنی
-تقویت همبستگی و تلاش برای:
یک- آزادی کلیه زندانیان سیاسی، عقیدتی و امنیتی
دو- برگزاری رفراندوم برای ایجاد تغییرات اساسی در سیاستهای فعلی کشور شامل:
-روابط خارجی،
-حوزه دینی،
-موضوعات زنان،
-آیا کشور به رهبر نیاز دارد؟
-برنامههای هستهای و موشکی و غیره
سه- برگزاری انتخابات آزاد
چهار- و در نهایت شروع به حکمرانی خوب بر اساس حاکمیت قانون.
فائزه هاشمی
زندان اوین