در دموکراسی دولت با حداکثر قدرت و حداقل دخالت در زندگی فردی و حیات اجتماعی آدمیان، خادم و تحت نظارت کامل ملت است. ملت فربه و دولت چابک شکل و محتوا میپذیرند. ملت ایران بایسته است که به دموکراسی نه به معنای یک نظام¬واره سیاسی که بهعنوان یک سبک زندگی بنگرند و از مرکزیت خویش به شعاع بالاترین میزان توانایی خود آن را در میان ایرانیان پهنا و بلندبالای پرژرفا بخشند. این معنا میتواند استراتژی رهاییبخش ایران از تسلسل نظامهای حکومتی و تکرارهای مکرر تاریخی باشد.