سعید قاسمی نژاد از اعضای گروه فاشیستی فرشگرد و از مشاوران رضا پهلوی مناطقی را برای بمباران به کارفرمای اسرائیلی، پیشنهاد کرده است: “زیرساختهای اقتصادی از قبیل تولید نفت و گاز، پالایشگاهها و تأسیسات حمل و نقل، پتروشیمیها، تأسیسات تولید فلزات صنعتی.” * یعنی مناطقی که الف: صدها هزار تن از کارگران کشور، در تمام شیفتهای شبانهروز مشغول کار هستند و با اصابت بمب به تاسیساتی از ایندست، در کسری از ثانیه، خاکستر میشوند. اینها به کارگران بهعنوان “بدنهای مازاد” نگاه میکنند که ارزش چندانی ندارند و میتوان از آنها بهعنوان “قربانی” در راه رسیدن به قدرت استفاده کرد.
ب: تأسیساتی که کشور را بهطور کامل فلج میکند و دیگر حتی امکان تأمین حوائج ضروری بیمارستانها هم نخواهد داشت؛
با پیشفرضِ بالا گرفتنِ نارضایتی، شورش و فروپاشی حکومت که چنین نخواهد شد مگر ورود به یک جنگ داخلی
مهدی حاجتی دیگر یارِ غار پهلوی اینرا هم رمانتیزه میکند و میگوید: نیروی نظامی بعد از کشتار صدهزار نفر و جمع کردن اجساد، خسته خواهد شد.
شگفتا از رذالت بیپایان.
قابل توجه است که این تأسیسات بهعنوان “اماکن غیرنظامی” به اسرائیل معرفی شدهاند:
پیشتر نوشته بودیم که اینها بمبارانِ مدارس و بیمارستانها در غزه را با ادعای “سپر انسانی” توجیه میکنند. بنابراین در صورت بمباران و قتلعام هزاران نیروی کار، خواهند گفت: اعضای سپاه و تعدادی آخوند پشت لولههای انتقال گاز مخفی شده بودند.
در تاریخ دیده نشده که افراد، جاسوس یا مزدورِ دولتهای خارجی باشند و اینگونه وقیحانه و با افتخار، جاسوسی، مزدوری و درخواست بمبارانِ کشورشان را جار بزنند؛ آنهم مزدور یک رژیمِ تا بنِ دندان فاشیست و دشمن بشریت که هفتاد سال است در کارنامهاش جز نسلکشی و ویرانگری دیده نشده است.
ماجرا زمانی به اوجِ تعفن میرسد که این آدمخواران، فیگورهای ناسیونالیسم ایرانی در شبکههای اجتماعی محسوب میشوند و در همان حال که مشغول گداییِ بمب برای کشتار و ویرانی کشور هستند، به منتقدان خود میگویند: “تجزیهطلب و ایرانستیز”.