والتر بنیامین در این مقالۀ کلاسیک، به بررسی دگرگونیهای بنیادین هنر در مواجهه با تکنولوژی بازتولید مکانیکی میپردازد. او نشان میدهد که چگونه تکثیر بیوقفه، حضور یگانۀ اثر در «اینجا و اکنون» را میزداید و جایگاه آیینی و تقدسی آن را به جایگاه کالایی مصرفی بدل میکند. این تحول، افقهای دسترسی به هنر را گسترش میدهد، اما در عین حال فاصله و موقعیتی که مخاطب را به تأمل وا میداشت، به گونهای بازگشتناپذیر از میان برمیدارد. بنیامین این فرایند زوال «هاله» را شرح میدهد و چشماندازی رادیکال از هنر مدرن در عصر رسانههای جمعی ترسیم مینماید؛ هنری که با اتکا به تکثیر، فراگیری و امکانات نوپدید تکنولوژی، از ویژگی تکبودگی فراتر میرود و نقشی فعال و مؤثر در تعاملات اجتماعی ایفا میکند.
ادامه مقاله در نسخه پی دی اف پیوند
