پرتابی پیاپی از دردِ مرگ به مرگِ درد نسترن خسور
درد، درد محض، زمانی به روشنی آشکار میشود که درد، دیگر نقطه ارجاعی نداشته باشد. شاید درد به مثابه ابر بارداری است که رد رعد را در کمانگاه خود به جای میگذارد. کمانی که نشان رعد را با حذف هدف در هر لحظه، به خمودگی رویت یله میسازد. چیزی که شاید بیشتر از جنس شنیدنی باشد. شنیدن سکوتی فاحش در خلا فراگیر میان دو نت، یا بین گامهای ثانیههای ساعت. بسامدی از صدا که در تله قطع و وصل آوایی رخ میدهد. آوایی که گویی همواره با به تعویق انداختن خود یا به انتظار گذاشتن رویت خود، با فرکانسی بالاتر از خود و بیش از اندازه حضور دارد. ……ادامه مطلب
«داستان شما بسیار مزخرف بود. خواندنش چنان کار بیهودهای بود که باعث شد چندین دقیقه از روزم را هدر بدهم. نویسندگی را بهطور کلی کنار بگذارید.» برای اولین بار وقتی تنها هفده سال داشتم، یک فصل از رمانی که آن زمان نوشته بودم را برای یک ناشر فرستادم تا دربارهاش نظر بدهد. او نیز کم کاری نکرد و آن چند خط بالا را با خودکار قرمز بر روی صفحهی اول رمانام نوشت. این جملات در تک تک سلولهایم نفوذ پیدا 
بالاخره در مسیر خالص سازی سیاسی کشور که با انتخابات مجلس در سال 98 شروع شد اکنون حکومت بعد از اعتراضات سال گذشته که دانشگاهها به طور همبسته و با شور زیادی در ان مشارکت داشتند دولت رییسی تیغ خود را برای کودتای فرهنگی دوم بعد از سال 1359 دوباره بر بدن زخمی دانشگاهها کشید.
چالشهای جامعه مدنی ایران؛ از منظر دکتر میری، یکی از بزرگترین چالشهای جامعه مدنی در ایران، مبتنی بودن آن بر ایده تشکل است؛ تشکل مدنی به این معنا که گروهها، اصناف، اقشار ، طبقات اجتماعی به نوعی دست به ایجاد تشکلهای مدنی بزنند. از جمله این انجمنهای مدنی میتوان به سندیکاهای کارگری، انجمنهای اقشار حرفهای از قبیل: انجمن وکلا، انجمن اطباء، انجمن معلمان، سندیکای معلمان و .. 
بر اساس دلایل صرفا خودخواهانه ما باید نگران این باشیم که رژیم چین چه کاری ممکن است انجام دهد تا توجه شهروندان داخلی خود را از مشکلات منحرف کند. با این وجود، از نظر اقتصادی به نظر می رسد که ما به یک بحران 
مقدمه زهره روحی ویژهنامۀ پیشرو، به برخی از اندیشههای هانا آرنت میپردازد. او از متفکران مهم قرن بیستم است و به دورهای تعلق دارد که آلمان فاشیست و متحدان جنایتکارش، مست از ددمنشیِ نژادپرستانه و جهالتِ 
بلوک کشورهای نوظهور بریکس متشکل از برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی در هفته جاری عضویت خود را بیش از دو برابر افزایش داد و با استقبال از عربستان سعودی و امارات متحده عربی، ایران دور از دسترس و هم چنین 
در یک فرهنگ عاری از آموزش اخلاقی نسلها در دنیای اخلاقی غیرقانونی و خود مرجع در حال رشد هستند. به اعتقاد من مهمترین روایت در این باره که چرا امریکاییها غمگینتر، بیگانهتر، گستاختر و نامهربانتر شده اند 
هارولد پینتر نمایشنامه نویس و برنده جایزه نوبل یکی از منتقدین اولیه تصمیم دولت بوش در مورد اعلان جنگ به تروریست های اسلامگرا (islamist) در سراسر جهان پس از حملات ۱۱سپتامبر بود، جنگی که نخست وزیر وقت 
آمارهای پراکندهای درباره هزینههای خروج نخبگان از کشور منتشر میشود، اما در یک ارزیابی ساده، اگر هزینه تحصیلات و تربیت یک نیروی انسانی را بین ۵ تا ۱۰ میلیون دلار در نظر بگیریم و این رقم را ضربدر تعداد نیروهای 
به او [شاه] گفتم که من آمدهام موی دماغ کسانی باشم که قصد دارند درآمد نفت را تلف کنند و با همه
مقدمه : فرهنگ، پدیداری اجتماعی است که از طریق مناسبات دیالکتیکی(سگالشی) نمود مییابد. انسان در یک اجتماع همبسته در راستای قاعدهمند کردن مناسبات ارتباطی به خلق انگارههای ذهنی میپردازد. این انگارهها آداب 
ژنرال دوگل گفت: «اما او دیوانه است.» پاییز سال ۱۹۴۲ بود و رهبر «جنبش فرانسهی آزاد» در لندن تازه پیشنهادی از طرف زنِ بهشدت ضعیف و نحیفی دریافت کرده بود که بدون عینک عملاً نابینا بود. این زن پیشنهاد کرده بود که 
محمود واعظی رئیس دفتر رئیس روحانی در دولت دوازدهم روحانی ، با بیان این موضوع. که مردم نباید با صندوق رأی قهر کنند، صندوق رأی را بهترین جایی دانست که مردم می توانند حرفهای خود را از آن طریق بزنند.
مجلس در مصوبهای برای برنامه هفتم توسعه شرایطی جدید را برای حوزه وکالت تعیین کرده که میتواند در آینده حقوق شهروندی عامه مردم و همین طور حوزههای سرمایهگذاری و اقتصادی کشور را به طور توامان مورد تهدید قطعی قرار بدهد.
متن نوشتاری سخن روز ۲۹ مرداد (۲۰ اوت) من در اتاق کلاب هاوس به همت «همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات» و زیر عنوان «کودتای ۲۸ مرداد و تاثیرات مخرب آن بر روند دمکراسی در ایران».
اسماعیل حساممقدم، نویسنده و جامعهشناس بوشهری درباب رسالتهای قلم در جهان پیچیده معاصر بر این باور است که «اگر پیش از این در دوران کلاسیک و مدرن، اهالی قلم در پی افسونزدایی از مردم عام گرفتار در 
نسترن فرخه: آنها کودکان و نوجوانانی هستند که شرایط آسیبزا راهشان را به کانون اصلاح و تربیت کشانده. افرادی که حتی بعد از اتمام دوره مجازات باز هم به همان محیط زندگی باز خواهند گشت. با وجودی که سازمان زندانها بخشی برای پایش بعد از خروج زندانیها دارد، اما تقریبا پیگیری خاصی بعد از آزادی کودکان و نوجوانان صورت نمیگیرد و آماری از وضعیت بعد آزادی آنها در دسترس نیست تا میزان بازدارندگی کانون اصلاح و تربیت مورد ارزیابی قرار گیرد. موضوعی که در گفتوگو با دو فرد فعال در این حوزه از رئیس سابق کانون اصلاح و تربیت و وکیل فعال داوطلب این کانون مورد بررسی قرار گرفت.
در خاطرهی اکثر ایرانیانی که جنگ ایران و عراق را تجربه کردهاند، اسم حکومت بعثی عراق و صدام حسین یادآور سبوعیت است. بسیاری از مردم عراق که در این حکومت زیستند نیز همین احساس را دارند. حتی میتوان گفت که 
شاید هنوز چند ساعتی نگذشته بود از مرگ عزیزانی که به بیکفایتی همین شهردار ، در زیر آوار تخریب بیسروسامان مأموران تحت امر او جان سپرده بودند. درست در روزی که او فاجعهی خلازیر را مرتکب شده بود. هنوز
دبیرکل نهضت آزادی ایران میگوید «بعد از انتخابات ۹۶ به این نتیجه رسیدیم که دیگر در شرایط کنونی درهیچ انتخاباتی افراد غیرخودی تاثیرگذار که مورد تایید شورای نگهبان قرار بگیرند وجود نخواهد داشت.»
اهمیتشکلگیری پاتوقها در حوزۀ عمومی شهرها از منظر علوم اجتماعی چیست و کارکرد اجتماعی و اهمیت نظری آنها را در جوامعی همچون ایران در چه میبینید؟ ابتدا بگویم که در این گفتگو وارد تاریخچۀ «پاتوق» و 
حوزه علمیه قم- تسنیم :در لحظات جنون انقلاب، حوزه علمیه قم (منهای چند مدرس و مرجع سیاستنزده) تسلیم خمینی شد. آنها که مثل مرحوم آیتالله شریعتمداری خمینی را میشناختند و با افکارش آشنا بودند، تلاشهایی 
دلایل تمایل نداشتن زنان به کنشگری در جامعه مدنی جنوب را می توان خلا آموزش و جبر جامعه مردسالار داتست. بهیقین این دو مورد از مهمترین دلایل هستند. در جامعه ما بهدلیل عدم آموزش درست، به زن بهعنوان «دیگری» نگریسته میشود. در این وضعیت بالتبع موقعیت «سوژِگی» یا عاملیت از زنان گرفته میشود و به آنها به دید «ابژه» یا وسیله و ابزار نگاه میشود. وجود برخی تابوهای جنسیتی در جامعه و بدتر از آن وجود باور ابژههای متکثر در بین خود زنان و یا نسبت به زنان باعث میشود که کنشگری در بین زنان نسبت به دغدغههایی که در خصوص تابوها و ابژهها وجود دارد…
وحیده کریمی و مریم شکرانی در شرق نوشتند: روز ۱۷ مرداد اسحاق جهانگیری، معاوناول رئیسجمهوری سابق، به مناسبت روز خبرنگار به دفتر روزنامه «شرق» آمد؛ دیداری که قراری برای مصاحبه نداشتند، اما پای گپوگفت که به میان آمد، درخواست خبرنگاران روزنامه را پذیرفت و تصمیم خود را تغییر داده و به نکات مهمی از مسائل کشور پرداخت؛ از علت پررنگشدن این روزهای کابینه حسن روحانی و پیشبینیاش از