«گروه کوچکی از مردم از بدنه اصلی تظاهرات جدا شدند و به سمت مسجدی رفتند و آن را آتش زدند.» این جمله خاص می‌توانست در مورد تظاهرات ضد دولتی ژانویه‌ی  اخیر در تهران نوشته شود. اما این جمله از اسناد محرمانه مربوط به کودتایی گرفته شده است که واشنگتن در سال ۱۹۵۳ در ایران انجام داد، و هدفش سرنگونی دولت قانونیِ نخست‌وزیر مصدق و به تخت‌نشاندن محمدرضا پهلوی بود. همانطور که نیویورک تایمز در سال ۲۰۰۰ فاش کرد ، معترضان توسط مأموران سیا تأمین مالی و هدایت می‌شدند که می‌خواستند مسئولیت تخریب اماکن مذهبی را به حزب توده‌ی ایران نسبت دهند. این تعریفِ عملیات به اصطلاح پرچم دروغین بود و به عنوان بخشی از عملیات TP-AJAX برای سرنگونی دولت ملی ایران انجام شد – مدل کودتایی که ایالات متحده در ده‌ها مورد دیگر از آن استفاده کرد.

اصطلاح پرچم دروغین اولین بار در قرن شانزدهم برای توصیف حملات دزدان دریایی یا کشتی‌های جنگی که با برافراشتن پرچم کشور دیگری قربانیان خود را فریب می‌دادند، ظاهر شد. با این حال، این عمل به قدمت تاریخ بشر است: می‌توان آن را از آتش‌سوزی در کاخ دیوکلتیان (که آزار و اذیت مسیحیان را توجیه می‌کرد) تا جنگ روسیه و سوئد در سال ۱۷۸۸ یافت، زمانی که سربازان سوئدی، با لباس نظامی روسیه، به نیروهای خودی حمله کردند تا به شاه گوستاو سوم بهانه لازم برای حمله به روسیه تزاری را بدهند.

در دهه‌های اخیر، ایران بارها خود را قربانی چنین حملاتی دانسته است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۹، ایالات متحده تهران را به حمله به دو نفتکش ژاپنی در خلیج عمان متهم کرد. دولت ایران در پاسخ گفت که چنین اقدامی کاملاً پوچ است، زیرا در روز حمله، آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر عالی مذهبی ایران، با شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن، دیدار می‌کرد. قرار بود توکیو نقش میانجی را در کاهش تنش‌ها بین واشنگتن (در دوران ترامپ) و تهران ایفا کند – تلاشی که (تقریباً به معنای واقعی کلمه) نقش بر آب شد. امروز، تهران بار دیگر عملیات‌های پرچم دروغین را محکوم می‌کند و انجام برخی از حملات منتسب به خود علیه کشورهای همسایه مانند قبرس و ترکیه را انکار می‌کند.

داستان‌هایی از لباس مبدل اسرائیلی‌ها

اگر ایران قربانی اثبات‌شده‌ی حداقل یک عملیات بزرگ پرچم دروغین در تاریخ مدرن باشد، اسرائیل عامل اثبات‌شده‌ی حداقل یک مورد از این اقدامات تحریک‌آمیز است. در تابستان ۱۹۵۴، به عنوان بخشی از «عملیات سوزانا»، اطلاعات نظامی اسرائیل، یهودیان مصری را مأمور انجام مجموعه‌ای از بمب‌گذاری‌ها در اهداف مصری، آمریکایی و بریتانیایی، مانند کتابخانه‌ها و سینماهای قاهره، کرد تا مسئولیت آن را به اخوان المسلمین و کمونیست‌های مصری نسبت دهد. هدف از این عملیات که با هیاهوی زیادی افشا شد، ایجاد ناآرامی در داخل مصر به منظور تقویت موقعیت بریتانیا و اسرائیل در رویارویی بر سر کنترل کانال سوئز بود. این عملیات به نام «ماجرای لاون» در تاریخ ثبت شد، نامی که از وزیر دفاع وقت اسرائیل گرفته شده بود که مجبور به استعفا شد – اگرچه اسرائیلی‌ها تمایل دارند آن را «حادثه‌ی ناگوار» بنامند. و این اولین و آخرین بدشانسی نبود…

چند سال قبل، در سال‌های ۱۹۵۰-۱۹۵۱، زمانی که یهودیان عراق در معرض بمباران‌های اعلام‌نشده قرار گرفتند، وزارت امور خارجه بریتانیا در یک تلگراف محرمانه گزارش داد که «محتمل‌ترین سناریو» این است که این حملات توسط اعضای سازمان‌های صهیونیستی انجام شده باشد که می‌خواستند موج مهاجرت به اسرائیل را افزایش دهند. سپس دو عضو سازمان‌های صهیونیستی به دلیل این حملات به اعدام محکوم شدند، حملاتی که اسرائیل هنوز هرگونه دخالتی در آنها را انکار می‌کند.

در ژوئن ۱۹۶۷، در طول جنگ شش روزه، اسرائیل کشتی جاسوسی آمریکایی USS Liberty را بمباران و سپس با اژدر هدف قرار داد که منجر به کشته شدن ۳۴ خدمه و زخمی شدن ۱۷۱ نفر دیگر شد. علیرغم بهانه‌های تل‌آویو مبنی بر تصادفی بودن این حادثه، مکالمات ضبط شده خلبانان اسرائیلی ثابت می‌کند که آنها چندین بار به مرکز عملیات اطلاع داده‌اند که این یک کشتی آمریکایی است، اما دستور حمله به آن را دریافت کرده‌اند. برخی از شخصیت‌های اصلی (آمریکایی) این پرونده در یک مستند بی‌بی‌سی ادعا کردند که این حمله یک عملیات پرچم دروغین بوده تا مصر را عامل ترور نشان دهند و امریکا را مجبور به گرفتن انتقام (حتی با سلاح‌های هسته‌ای)  کنند.

اخیراً، مجله آمریکایی فارین پالیسی فاش کرد که مأموران موساد در سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۸ خود را به عنوان مقامات سیا جا زده‌اند تا اعضای سازمان افراطی پاکستانی جنداله (سربازان خدا) را برای انجام حملات تروریستی در داخل ایران جذب کنند.

ممکن است دهه‌ها طول بکشد، یا ممکن است هرگز نفهمیم چه کسی پشت حملات مشکوک روزهای اخیر – و حملات آینده – است. اما اگر تاریخ مدرن خاورمیانه چیزی به ما آموخته باشد، این است که باید اتهامات ایران مبنی بر عملیات پرچم دروغین علیه اسرائیل را جدی‌تر بگیریم و هرگونه اعلامیه‌ی تبرّی‌جویانه از سوی ایالات متحده و اسرائیل را بسیار بیشتر زیر سوال ببریم.

منبع: نشریه‌ی اینفو-وار

print